പൊന്നുരുകുമ്പോള്‍

സംശയിക്കേണ്ട. താഴത്തെ പോസ്റ്റില്‍ കാണുന്ന മലേഷ്യക്കാരന്‍ പൂച്ച തന്നെ ഇവന്‍. ഉമ്മല്‍ കുവൈനില്‍ പൊന്നുരുകുമ്പോള്‍ മൂശയില്‍ ചെന്നു ചാടി സ്വര്‍ണ്ണവര്‍ണ്ണമായതാണ്‌.

ഇവന്റെ ഇടം

ഒരുപാട്‌ ഭംഗിയുള്ള പൂക്കളും ജന്തുക്കളും ഉള്ള നാടാണ്‌ മലേഷ്യ. അവിടത്തെ മക്കൌ തത്തകളും അലങ്കാര മത്സ്യങ്ങളും കുതിരകളുമൊക്കെ വിലസുന്ന ഒരു നക്ഷത്രഹോട്ടലിന്റെ വരാന്തയിലെ പൂച്ചക്കുഞ്ഞ്‌ ഇവന്‍.

അവിടെയുള്ള പൂച്ചക്കുഞ്ഞുങ്ങളിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരനല്ല, ഏറ്റവും ശക്തനോ വിരുതനോ അല്ല, ഇവന്‍ ഒരു സാധാരണക്കാരന്‍. അതുകൊണ്ട്‌ തന്നെ സ്വന്തം പ്ലേറ്റില്‍ നിന്നും പൂച്ചയെയൂട്ടുന്ന ജന്തുസ്നേഹികളൊന്നും ഇവനെ ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല. പതുപതുത്ത വെള്ള കോട്ടും തിളങ്ങുന്ന അക്വാമറൈന്‍ കണ്ണും വെഞ്ചാമരവാലും ഇല്ലാത്ത, മൂക്കില്‍ പതേരിയുള്ള, ആവശ്യത്തിലും വലിപ്പമുള്ള മീശയും ചെവിയുമുള്ള ഒരു പൂച്ചയെ ശ്രദ്ധിക്കില്ല ആരും.

എന്റെ ക്യാമറയുടെ ഫ്ലാഷ്‌ മിന്നിയപ്പോള്‍ അവന്‍ പേടിച്ചോടി, അവനെ ഇതുവരെ ആരും ഫോട്ടോയെടുത്തിട്ടുണ്ടാവില്ല.

ഇത്‌ അവന്റെ ചിത്രത്തിനും ഇടം കൊടുന്നുന്ന സ്ഥലം- ബൂലോഗം. ഇന്നലെ ഒരു വര്‍ഷമായി എനിക്കത്‌ തിരിച്ചറിവായിട്ട്‌.

എന്റെ ഇല്ലായ്മകള്‍ക്കും, കൊള്ളാരുതായ്മകള്‍ക്കും ഇടം തന്ന ബൂലോഗര്‍ക്ക്‌ നന്ദി

നല്ലവര്‍

ഒരിടത്തൊരിടത്ത്‌ ഒരു പൂച്ചക്കു രണ്ടു കുട്ടികള്‍ ജനിച്ചു. ഒരെണ്ണം മഹാശൂര പരാക്രമിയും തന്റേടിയും ആയിരുന്നു. രണ്ടാമത്തെ കുട്ടി സാധുവും ദയാശീലനുമായിരുന്ന്നു. ഇനിയിപ്പോ എന്താ കഥയില്‍? നായ വരാതെ വയ്യല്ലോ. ആദ്യത്തെ പൂച്ചക്കുഞ്ഞ്‌ ഒരു ചീറ്റലോടെ നായയുടെ നേര്‍ക്കു കുതിച്ചു.രണ്ടാമന്‍ നായക്കു നല്ലബുദ്ധി തോന്നാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു.രണ്ടു പൂച്ചക്കുട്ടികളും നല്ലവരായിരുന്നു. നല്ലവരെ ദൈവം നേരത്തേ തിരിചു വിളിക്കും.. എന്തു ചെയ്യാന്‍..